Andrzej Leśnik – Zygzak z Dystansem
| Terminy wystawy: | 21.05 – 11.06.2026 |
| Miejsce: | PLAC WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH 8, KRAKÓW |
Andrzej Leśnik (ur. 1959 w Głuszycy) to artysta, który od ponad czterech dekad konsekwentnie rozwija własną drogę w obrębie malarstwa abstrakcyjnego. Jest związany z Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, gdzie pracuje jako profesor. Studiował w poznańskiej PWSSP, uzyskując dyplom w 1984 roku w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka. Prace Andrzeja Leśnika prezentowane były na wielu wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu, Szczecinie, Linzu i Norymberdze. Dzieła artysty znajdują się również w zbiorach instytucjonalnych, m.in. Biuro Wystaw Artystycznych w Wałbrzychu oraz Biuro Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze.
Byt w kolorze i znaku: Malarstwo jako przestrzeń metafizycznego doświadczenia.
Malarstwo Andrzeja Leśnika to przestrzeń, w której spotykają się dwa pozornie sprzeczne porządki: bezgraniczna głębia emocjonalna utożsamiana z kolorem i rygorystyczna powtarzalność przejawiająca się w znaku. Tętniący życiem kolor w ujęciu malarza – płaski, kontrastowy – przestaje być jedynie kategorią estetyczną, stając się obszarem głębokiego zapisu ontologicznego, w którym artysta mierzy się z pojęciem czasu, pamięci i nieskończoności. Duża plama barwna jest niczym naczynie dla emocji, które nie znajdują ujścia w słowach. Leśnik zaprasza nas do przestrzeni, w której oko musi ustąpić miejsca duszy. Barwa u Leśnika nie zdobi, lecz promieniuje; jest gęstą, wielowarstwową materią, w której artysta deponuje zapisy doświadczeń i stanów ducha. Patrząc na jego płótna, uczestniczymy w ich obecności, pozwalając, by wewnętrzne światło obrazu powoli przenikało naszą percepcję. Choć prace te pozostają w sferze abstrakcji, ich struktura głęboko wyrasta z obserwacji natury. To nie próba jej naśladowania, lecz proces ujawniania się jej z głębokiej podświadomości w formie skrajnych uproszczeń i znaków. Z czasem znak u Leśnika traci swoją funkcję informacyjną na rzecz wartości czysto plastycznej; staje się śladem egzystencjalnym, dowodem na „dzianie się” czasu wewnątrz ramy obrazu. Kluczowym elementem tej twórczości jest dialog z tradycją abstrakcji, ale zmieniony przez osobiste doświadczenie natury i pamięci. Nawet w najbardziej minimalistycznych, niemal monochromatycznych kompozycjach wyczuwalna jest struktura pejzażu – jak w przypadku „Łąk Izerskich”, gdzie natura zostaje przefiltrowana przez intelekt i przełożona na surowy układ linii. W sferze warsztatowej artysta posługuje się techniką niemal procesualną. Buduje obraz warstwowo, stosując metodę nakładania i częściowego przesłaniania kolejnych płaszczyzn. W kompozycjach kolorowych ta technika tworzy swoistą archeologię bytu – spod wierzchnich, wibrujących pasów prześwitują echa wcześniejszych decyzji malarskich. Kolor nie służy tu dekoracji; jest materią życia poddaną rygorowi, która poprzez swoją gęstość i fakturę ujawnia wewnętrzne światło obrazu. Prace z tej serii wyraźnie dzielą się na dwa dopełniające się nurty. Z jednej strony odnajdujemy płaszczyznowe, tętniące kolorem płótna, będące wizualną mantrą. Z drugiej – prace monochromatyczne, w których dominacja bieli i czerni przesuwa granice percepcji. Artysta niemal całkowicie rezygnuje w nich z kontrastów barwnych na rzecz subtelnych różnic w fakturze i połysku. To malarstwo „ciszy”, gdzie linia staje się ledwo widocznym żłobieniem w gęstej materii farby. Obrazy te wymagają od widza fizycznej obecności i zmiany kąta patrzenia, by dostrzec ukryty w bieli rysunek. Monochromatyzm służy tu do badania absolutnych podstaw malarstwa – relacji między światłem, cieniem a gestem. To prace o charakterze kontemplacyjnym, w których artysta dąży do uchwycenia nieuchwytnego, redukując obraz do formy czystego, niemal mistycznego zapisu. Twórczość Andrzeja Leśnika to ostatecznie dowód na to, że malarstwo wciąż może być formą ćwiczenia duchowego. Poprzez mozolne powtarzanie gestu artysta zamienia akt tworzenia w medytację, a gotowe dzieło w przestrzeń, w której odnajdujemy rzadki dziś spokój i ład w nieuchwytnym przepływie czasu.
Adriana Mazur.
Kurator wystawy: Adriana Mazur
Wystawę można oglądać: 21.05 – 11.06.2026wtorek – piątek, 12:00 – 17:00 oraz po umówieniu ( 530 883 054)
Galeria Dystans, Plac Wszystkich Świętych 8, Kraków
www.galeriadystans.pl











