Transgresja w materii.

Wystawa „Transgresja w materii” to nie tylko pokaz kunsztu rzeźbiarskiego artysty uformowany przez surowy, industrialny krajobraz Śląska. To przede wszystkim intymny zapis potrójnego przekroczenia: granic materiału, barier własnego warsztatu oraz skomplikowanego świata ludzkich emocji.
Dla artysty stal, mosiądz, miedź – są przeciwnikami, z którymi podejmuje on codzienny dialog. Transgresja dokonuje się w momencie, gdy metal porzuca swoją pierwotną naturę. Stal Czarna: surowość i pochodzenie. To hołd dla śląskiej tożsamości, to powrót do korzeni, wymagający brutalnej siły i fizycznego wycieńczenia. W wystawie reprezentuje to, co ziemskie,
twarde i nieociosane. To punkt wyjścia – fundament, z którego wyrasta artystyczna wizja. Stal Nierdzewna: lustro i przyszłość. Stanowi opozycję dla stali czarnej. Jej blask i odporność na czas symbolizują dążenie do doskonałości i technologicznej transcendencji, w rękach twórcy zaczyna
falować, odbijać światło w sposób miękki, niemal organiczny. Mosiądz: światło i ciepło. Wprowadza do kompozycji element organiczny, niemalże sakralny, przełamując chłód obu rodzajów stali. Pochodzenie ze Śląska determinuje etos pracy rzeźbiarza – rzetelność, szacunek do narzędzia i
fizyczny trud. Przekracza granice własnego rzemiosła, wychodząc poza bezpieczne ramy wypracowanej techniki. Każda rzeźba to dowód poszukiwania nowych rozwiązań konstrukcyjnych, które wydają się niemożliwe do zrealizowania w tak trudnym materiale. Najbardziej osobistym wymiarem wystawy jest próba zamknięcia w metalu tego, co ulotne i niewyrażalne. Artysta dokonuje transgresji własnego wnętrza, przenosząc skrajne stany emocjonalne na zimną płaszczyznę stali. „Transgresja w materii” to wystawa o poszukiwaniu wolności tam, gdzie
pozornie nie ma na nią miejsca – w twardym metalu, w ciężkiej pracy i w nas samych.

Adriana Mazur

Prace Karola Wyciska wyrastają z procesu – surowego, fizycznego, głęboko osadzonego w śląskiej materii i jej naturalnej ciężkości. Jest w nich siła miejsca, ale też lekkość myślenia o niedoskonałości – perfect–imperfect, gdzie rdza i ślad stają się wartością. Częsty motyw koła powraca tu jako symbol pełni i ciągłości, lekko rozszczelnionej przez czas i materię. W przestrzeni te obiekty działają jak współczesne totemy – obecne, wyraziste, budujące wnętrze gdzieś pomiędzy rzeźbą a architekturą.

Mat Kubaj

Karol Wycisk.

Urodzony w 1994 roku w Katowicach. Absolwent Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie na Wydziale Rzeźby. Dyplom pt. ,, Egzystencjalizm w sztuce – dlaczego ja to ja, a ja to nie ja” realizowany w pracowni prof. Jana Tutaja w roku 2020.Autor i uczestnik wstaw zbiorowych i indywidualnych. Jego obiekty znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą. Od kilku lat jego prace stale prezentowane są na łamach Vogue Living i Architecture Digest. Współpracuje z najzdolniejszymi polskimi projektantami wnętrz jak Mat Kubaj Studio, którzy tworzą nowa falę współczesnego projektowania i designu, która skupia się na budowaniu przestrzeni wokół sztuki, mocno wspierając rodzimą twórczość dawną i współczesną.  

Wystawę można oglądać gościnnie:

22.05. – 12.06.2026

9 – 17 lub po umówieniu

Concept_11

ul. Szeroki Dunaj 11, Warszawa